Η κοινωνική διαστρωμάτωση των πρώιμων βυζαντινών χρόνων και οι κοινωνικές διεργασίες στα ύστερα χρόνια.

Ο Βυζαντινός κόσμος δεν ξεκινάει από το μηδέν. Έχει σαν κληρονομιά από τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία τις συνεχώς εξελισσόμενες διοικητικές δομές και την πλούσια ελληνιστική παράδοση. Τα παραπάνω σε συνδυασμό  με τις χαρισματικές προσωπικότητες στο στρατιωτικό και στον πολιτικό τομέα, έχουν ως αποτέλεσμα τη  μακροημέρευση του Βυζαντίου, χαρακτηριστικό του οποίου είναι –μετά τα πρώτα χρόνια- η έντονη κοινωνική κινητικότητα, η οποία αγνοώντας την καταγωγή του καθενός του επιτρέπει την άνοδο στην κοινωνική ιεραρχία. Σε όλη την χιλιετή και πλέον πορεία του Βυζαντίου, η συνεχής πάλη των τάξεων οδηγεί σε  συγκρούσεις, διχασμούς, εμφύλιους και ανίερες συμμαχίες. 

Εορτασμός των Χριστουγέννων. Η κοινωνική λειτουργία και οι στόχοι μιας επινοημένης παράδοσης.

Ο εορτασμός των Χριστουγέννων και τα έθιμα που συνοδεύουν εκείνες τις εορταστικές ημέρες είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας παράδοσης η οποία διαμορφώθηκε αρκετά πρόσφατα. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο, ο Άγιος Βασίλης με τη μορφή του Santa Claus ο οποίος μοιράζει δώρα στα (καλά) παιδιά και τα γλυκίσματα είναι οι πρωταγωνιστές των ημερών. Όλα τα παραπάνω καθιερώθηκαν μόλις λίγες δεκαετίες νωρίτερα στη σύγχρονη Ελλάδα παρόλο που στις αντιλήψεις μας φαντάζουν να έρχονται «από ανέκαθεν».

Κατά πόσο η Ιστορία κυριαρχείται από το Παρόν;

Το ιστορικό παρελθόν είναι αδύνατον να μείνει εντελώς ανεπηρέαστο από το παρόν. Η κάθε κοινωνία βάζει τα δικά της «φίλτρα» έτσι ώστε κάποια γεγονότα τα μην βρίσκουν διέξοδο, κάποια άλλα να αλλοιώνονται ενώ άλλα να περνούν ατόφια. Ακόμη όμως και μέσα στην ίδια την κοινωνία τα «φίλτρα» αυτά μεταβάλλονται ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες. Γεωπολιτικές ανακατατάξεις, οικονομικά συμφέροντα ή άλλες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές μεταβάλλουν την οπτική και τα συναισθήματα της κάθε κοινωνίας της οποίας μέλος είναι και ο ιστορικός. Ακόμη λοιπόν και αν ο τελευταίος προτίθεται να παράξει ένα άρτιο ιστορικό έργο απαλλαγμένο από συναισθηματισμούς και ανακρίβειες, είναι λίγο-πολύ δέσμιος της συλλογικής μνήμης της κοινωνίας του.

Τι αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι ως ιστορία στη σημερινή Ελλάδα;

Η επαφή μας με το παρελθόν και την ιστορία ξεκινάει από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ιστορίες δόξας, μνημειώδεις μάχες, λαμπρές προσωπικότητες και αψεγάδιαστοι ηγέτες οι οποίοι καταλήγουν προδομένοι από δόλια συμφέροντα είναι το πλαίσιο στο οποίο μάθαμε την Ιστορία. Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι πρόκειται για «μικρά αθώα ψεματάκια» τα οποία είναι απαραίτητα ώστε να γίνουν κατανοητά τα γεγονότα στα παιδιά. Θυμάμαι την απορία που είχα κατά τα σχολικά μου χρόνια: «πως ένας λαός κατατρεγμένος από παντού, τον οποίο συχνά προδίδουν  οι ξένες δυνάμεις καταφέρνει ακόμη να επιβιώνει;» Οι απαντήσεις που έπαιρνα είτε ήταν ατεκμηρίωτες είτε είχαν να κάνουν με αόρατες-θεϊκές δυνάμεις, έτσι δεν έμενα ικανοποιημένος.

Το 54122, Σίσυ, ο παιδικός καρκίνος και φυσικά... και εδώ Έλληνες. Ellines padou.

Παρέλαβα αυτές τις ημέρες ένα sms από τον αριθμό 54122 όπου αποστολέας εμφανιζόταν ηΣίσσυ η οποία μου ζητούσε να απαντήσω ώστε να συνεχίσει η μεταξύ μας επικοινωνία. Πέρα από το φανερό της απάτης αφού τέτοια σενάρια δεν υπάρχουν παρά μόνο σε παραγωγές της Bang Bros, αυτό που διαπίστωσα ήταν ότι η συγκεκριμένη εταιρεία Teligron (κυπριακή… τι άλλο) μέσω της ιστοσελίδας ellinespadou.com, εξαπατά εδώ και χρόνια τους αφελείς καταναλωτές.

Το εμφιαλωμένο νερό και η ρύπανση ως απόρροια του ανταγωνισμού

Θυμάμαι τις αρχές του 2000 όταν η αλλαγή από το εθνικό μας νόμισμα στο ευρώ έφερε την απότομη και εν πολλοίς αδικαιολόγητη αύξηση σε πολλά προϊόντα μεταξύ άλλων και του καφέ. Τότε, πολλοί επιχειρηματίες σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσουν αυτή την αύξηση "προσέφεραν" μαζί με τον καφέ και ένα μικρο μπουκάλι νερό.

Ανδρέας Ανδριανόπουλος: Η κατάντια ενός νεοφιλελεύθερου

Πολιτικός με πλούσιο βιογραφικό ο οποίος υπήρξε, μαζί με τον Στέφανο Μάνο, από τους πλέον σοβαρούς υποστηρικτές του φιλελευθερισμού. Η μετριοπάθειά του και ο δίχως εξάρσεις λόγος του, τον έκαναν να είναι αποδεκτός ακόμη και στην πτέρυγα της σοσιαλιστικής παράταξης, άλλωστε το 2004 συμμετείχε και στο ψηφοδέλτιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προτού στη συνέχεια ανεξαρτητοποιηθεί (όπως και να το κάνουμε, έχει κάποια σημειολογία η επιλογή του Σημίτη σε κάποιον που ακόμη και ο Μ. Έβερτ χαρακτήρισε νεοφιλελεύθερο). Αξίζει να αναφερθεί επίσης ότι, κατά τον πόλεμο της Σερβίας και τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς, όταν όλα τα Μ.Μ.Ε. διατράνωναν καθημερινά τις σφαγές που γίνονταν σε βάρος των «αδελφών» μας Σέρβων, αυτός κατακεραύνωνε τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ως σφαγέα και μιλούσε για στυγνή προπαγάνδα των ελληνικών μέσων. Αυτό θέλει κότσια σίγουρα.

Ανασκόπηση σπουδών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Με το πέρας των σπουδών μου στον Ελληνικό Πολιτισμό θέλω να κάνω μια ανασκόπηση η οποία ίσως βοηθήσει τους υποψήφιους φοιτητές ώστε να έχουν μια εικόνα για το θέμα..

Ημερολόγια και Ημερολογιακή Μεταρρύθμιση

Αναζητώντας στο διαδίκτυο μια ολοκληρωμένη δουλειά για τα ημερολόγια και την ημερολογιακή μεταρρύθμιση, εντόπισα μια αξιόλογη παρουσίαση του κου Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη M.Sc Χημικός – Σχολικός Σύμβουλος την οποία και παραθέτω: 

ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ

Για την πληρέστερη κατανόηση των όσων θα εκθέσω στη συνέχεια, είναι απαραίτητο να δοθούν οι παρακάτω απλοί ορισμοί:

Έτος: Είναι μια μονάδα μέτρησης χρόνου. Τα έτη είναι τρία: δύο πραγματικά και ένα συμβατικό.

Αστρικό έτος: είναι η χρονική διάρκεια μιας πλήρους περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο. Η διάρκειά του είναι 365,25636 ημέρες.

Τροπικό έτος: είναι η χρονική διάρκεια μιας πλήρους εναλλαγής των εποχών. Η διάρκειά του είναι 365,242199 ημέρες.

Τα ημερολόγια είναι κατασκευασμένα με βάση το τροπικό έτος, διότι αυτό γίνεται αντιληπτό στο ευρύ κοινό λόγω της εναλλαγής των εποχών. Το αστρικό έτος χρησιμοποιείται μόνον από του αστρονόμους.

Επειδή η διάρκεια του τροπικού έτους δεν αντιστοιχεί σε ακέραιο αριθμό ημερών, προέκυψε η ανάγκη καθιέρωσης του «πολιτικού έτους».

Πολιτικό έτος: πρόκειται για συμβατικό έτος ακεραίου αριθμού ημερών, τόσων ώστε, σε διάστημα πολλών ετών, ο αριθμός των πολιτικών ετών που θα έχουν καταμετρηθεί, να ταυτίζεται με τον αριθμό των τροπικών ετών που θα έχουν πραγματικά διανυθεί. Για τον λόγο αυτό το πολιτικό έτος δεν έχει σταθερό αριθμό ημερών. Στην εποχή μας ο αριθμός των ημερών του πολιτικού έτους είναι άλλοτε 365 και άλλοτε 366.

Ημερολόγιο: είναι σύστημα ομαδοποίησης των ημερών του πολιτικού έτους, σύμφωνα με τις συνήθειες και παραδόσεις των λαών.

Με το ημερολόγιο επιδιώκεται η εναρμόνιση της φυσικής διάρκειας του τροπικού έτους με την κατά συνθήκη διάρκεια του πολιτικού έτους.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Ένα αλλιώτικο έγκλημα.

Η δολοφονία της 32χρονης εφοριακού ήταν από τα αγριότερα εγκλήματα των τελευταίων ετών. Πέρα από την θλίψη της οικογένειας και όσων γνώριζαν το θύμα πρόκειται για ένα έγκλημα με σημαντικές προεκτάσεις.

BLACK FRIDAY: Μια ψυχραιμότερη προσέγγιση.

Τα κανάλια προβάλανε επανειλημμένα τις εικόνες πλήθος κόσμου που συνέρρεε στα πολυκαταστήματα ενώ ο σχολιασμός έδινε και έπαιρνε τόσο από όσους μιλούσαν για έναν επιτυχημένο θεσμό όσο και από άλλους που κριτίκαραν αυτό το πάρτι υπερκατανάλωσης. Η ανάρτησή μου αυτή απευθύνεται στους δεύτερους αφού νομίζω πως ο ισχυρισμός των πρώτων, ότι δηλαδή παρόμοιες προωθητικές ενέργειες ενισχύουν πραγματικά μια οικονομία που βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, είναι παράλογος.

Θάνος Τζήμερος: ΦΑΣΙΣΤΑΣ με κεφαλαία.

Σε μια παλαιότερη ανάρτησή του ο Θάνος Τζήμερος ειρωνευότανε όσους τον αποκαλούν φασίστα. Πιστεύω ότι τόσο αυτός, όσο και αρκετοί από τους υποστηρικτές του, είναι το ίδιο φασίστες με τα στελέχη της Χ.Α. και θα το αποδείξω απλά και μόνο από τις αναρτήσεις των τελευταίων δώδεκα ημερών (14-25/9/16). Τα παρακάτω είναι ένα ελάχιστο δείγμα από τις δεκάδες εμετικές απόψεις του ίδιου και των διαδικτυακών του φίλων οι οποίοι δεν δείχνουν να καταλαβαίνουν τη διαφορά από την πολιτική κριτική και από τις ύβρεις.

Παναγιώτης Τζαμαλίκος.

Επιλέγοντας φέτος την ΕΛΠ 22 ως μία από τις δύο θεματικές ενότητες που έπρεπε να ολοκληρώσω για φέτος στο Ε.Α.Π. είχα δυστυχώς για καθηγητή μου τον Παναγιώτη Τζαμαλίκο. Και λέω δυστυχώς γιατί ο τρόπος που γινότανε το μάθημα πολλές φορές θύμιζε αυτό των θρησκευτικών αφού οι αναφορές του στον χριστιανισμό και οι παραπομπές του στην Αγία Γραφή ήταν εκατοντάδες. Στην εργασία μου για τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς έκανα το "λάθος" να κάνω κριτική στον Μέγα Αθανάσιο, μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα ο οποίος, μεταξύ των άλλων, διεκδικούσε να έχει και επιστημονικό λόγο (χαρακτηριστικό πολλών "αυθεντιών" του κλήρου). Επόμενο ήταν αυτή μου η κριτική να μην του αρέσει. Γνώμη μου είναι λοιπόν πως ο εν λόγω καθηγητής μπορεί να εκπροσωπεί άριστα την εκκλησία όπως έκανε και ο Αθανάσιος, δεν μπορεί όπως να εκπροσωπήσει το σύνολο της ελληνικής φιλοσοφίας εφόσον αυτή πλήγηκε ανεπανόρθωτα από τον Αθανάσιο και τους άλλους "μεγάλους".

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΙΣΑ ΤΟΥ 5ου GAY PRIDE

Όσον αφορά το θέμα που προέκυψε με αφορμή την αφίσα του 5^ου  Gay Pride που διεξάγεται στην πόλη μας και τη μήνυση που κατέθεσε ο -κατά δήλωσή του- ναζί και φασίστας, Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος η άποψή μου είναι η εξής:

ΠΕΖΟΔΡΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΝΙΚΗΣ. Μια άλλη άποψη.

Όποτε η Λεωφόρος Νίκης μετατρέπεται σε πεζόδρομο χιλιάδες κόσμου απολαμβάνουν τον περίπατό τους. Αυτό με έκανε να συλλογιστώ τα παρακάτω:

Τα τελευταία χρόνια στον Δήμο Θεσσαλονίκης τα ήδη λιγοστά και στενά πεζοδρόμια έχουν καταπατηθεί βάναυσα από τις πραμάτειες των καταστημάτων, τις μοτοσυκλέτες και τα τραπεζοκαθίσματα. Οι κατασκευές-«τσαντίρια» των καταστημάτων εστίασης και η χαλάρωση των ελέγχων με το πρόσχημα της κρίσης η οποία επιτρέπει κάθε λογής τυχοδιωκτισμό έδωσαν την χαριστική βολή στον ελάχιστο αστικό χώρο.

Γιατί ψηφίζουμε Κυριάκο Μητσοτάκη (σκέψου σαν δεξιός μωρέ.)

Καμιά φορά είναι καλό να καταθέτεις τις σκέψεις σου για κάτι στο οποίο δεν ανήκεις και δεν υποστηρίζεις. Νομίζω πως το να αναγκάζεσαι να εκφράζεσαι δίχως να υπεκφεύγεις μόνο καλό μπορεί να σου κάνει. Έτσι λοιπόν βάζω στην άκρη προς το παρόν την αριστερή πολιτική μου  ταυτότητα και προσπαθώ να σκεφτώ ως ψηφοφόρος της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης ο οποίος καλείται να αποφασίσει ποιον θα τοποθετήσει πρωτοπόρο στο τιμόνι της Νέας Δημοκρατίας. Ξεκινάω λοιπόν ανάποδα,  ποιος πιστεύω δηλαδή πως δεν είναι ικανός να ηγηθεί της Ν.Δ:

ΚΕΙΜΕΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΤΑ ΜΑΜΜΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Πρόσφατα γίναμε μάρτυρες της φασιστικής συμπεριφοράς του αρχιφύλακα Μάμμη Βασίλειου ο οποίος, ως σύγχρονος Ες-Ες σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, κραδαίνοντας μαχαίρι χαστούκισε έναν άνθρωπο ο οποίος διένυσε χιλιάδες μίλια με κίνδυνο της ζωής του.

Μετά τον σάλο που προκλήθηκε από τη δημοσίευση του βίντεο, έσπευσαν να του συμπαρασταθούν η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Β. Δωδεκανήσου και η Ένωση Ξενοδόχων της Κω.

Παραθέτω τις αρχικές παραγράφους των δύο επιστολών ξεκινώντας από εκείνη των συναδέλφων του:

ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΕΚΑΤΣΕ..

Ο Δήμαρχος της καρδιάς μας Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, μαζί με τον Νομάρχη της καρδιάς μας Παναγιώτη Ψωμιάδη, υπήρξαν για χρόνια  οι απόλυτοι άρχοντες της Θεσσαλονίκης. Με τη βοήθεια του σοφού λαού της πόλης μας,  μετέτρεπαν κάθε εκλογική αναμέτρηση σε παιχνιδάκι. Αποτελεί ειρωνεία πως και οι δυο τελείωσαν την πολιτική τους καριέρα αήττητοι αφού ο μεν δήμαρχος δεν πήρε το χρίσμα και ο μεν νομάρχης απαλλάχθηκε των καθηκόντων του. Σήμερα η δικαιοσύνη μίλησε. Η τιμωρία του  Φτερωτού Γιατρού για τα κλεμμένα ταμεία μετατράπηκε από ισόβια σε 12 χρόνια και εκμεταλλευόμενος τις ευνοϊκές διατάξεις του νόμου έκατσε μέσα λιγότερο από 2,5 χρόνια. Εύγε στην ελληνική δικαιοσύνη.

Αρκάς: Μνημονιακότερος Πεθαίνεις

 Διαβάζοντας την ανακοίνωση του διαχειριστή της σελίδας του σκιτσογράφου Αρκά σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης λυπήθηκα πραγματικά. Παραθέτω το κείμενο αυτούσιο:

"Στο κλίμα της πολιτικής βαρβαρότητας κάποιοι παρεξήγησαν κάποιες αναρτήσεις κι έκαναν κακοήθη σχόλια. Έφτασαν στο σημείο να υπαινιχθούν ότι ο Αρκάς χρηματίζεται από συγκεκριμένα κέντρα για τα σκίτσα που αναρτήσαμε. Δεν συμφωνούμε με την απόφαση του Αρκά, αλλά καταλαβαίνουμε απόλυτα έναν άνθρωπο που σε όλη του τη ζωή απέφυγε τη δημοσιότητα, να διασύρεται από ανεγκέφαλους επειδή, χωρίς κανένα κέρδος, έδωσε την άδεια να δημοσιεύονται σκίτσα του στο FB"

 Ξεκινάω λοιπόν τον σχολιασμό μου:

ΜΙΚΕΛ; ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ

Το πρώτο κατάστημα της αλυσίδας καφέ MIKEL το θυμάμαι εδώ και περίπου 4 χρόνια στο Ρετζίκι (Θεσσαλονίκης), εδώ όμως και περίπου 1,5 χρόνο αλλάξαν όλα. Στα κεντρικότερα σημεία της πόλης, και πολλές φορές σε καταστήματα που σε προηγούμενη χρήση τους πάλι ως καφέ δεν είχαν καταφέρει να "πιάσουν" (βλ. Καμάρα, Νίκης), ανοίγοντας ένα MIKEL προσέλκυε κόσμο ήδη από την πρώτη μέρα! Συνήθως ένα κατάστημα κερδίζει τον κόσμο σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα με κάποια χαρακτηριστικά που διαθέτει (ποιότητα, τιμές, εξυπηρέτησή). Αυτό όμως δεν συνέβαινε στα MIKEL που όπως προανάφερα η επιτυχία τους ήταν πραγματικά πρωτοφανής. Έτσι, σαν καταναλωτής είπα να δοκιμάσω τα προϊόντα τους, αρχικά με μία δόση καχυποψίας αφού ήμουν σίγουρος ότι πρόκειται για μια μόδα.